Een online besteld boek heb ik morgen in huis, downloads vrijwel direct nadat ik op de knop heb gedrukt. Kan ik niet internetbankieren, ben ik drie weken bezig om het weer op orde te krijgen. Logistieke logica die ik niet kan volgen.
Omdat dit oude hoofd niet alle verschillende inlogcodes en wachtwoorden kan onthouden, maak ik al jaren gebruik van een -beveiligde- lijst in Excel. Mijn rots in de branding kon echter niet voorkomen dat ik door een wijziging aan de kant van de bank ineens niet meer kon inloggen. Niet getreurd, dan klik je op het vakje 'wachtwoord vergeten' zodat je via email een nieuwe code krijgt. Zou je denken. Maar ook dat lukte niet.
Ik doe mijn bankzaken in het weekend, dus moest ik wachten tot maandag om de klantenservice te kunnen bellen. Mij werd plechtig beloofd dat ik per post (!) nieuwe codes kreeg toegezonden. Toch maar op in de telefoon geklommen toen tante Pos op vrijdag nog steeds niets had gebracht. De aardige dame aan de andere kant zei niets in haar systeem te kunnen vinden over het aanvragen van nieuwe codes. Maar als ik mijn oude codes nog wist (lang leve mijn Excelletje) zouden we ook kunnen deblokkeren, zodat ik na 24 uur weer bij mijn bankrekening zou kunnen. Natuurlijk kies ik voor die 'snelle' variant.
Ik ontvang een email, moet een webformulier printen, invullen en faxen. Vreemd dat je dat niet terug kunt mailen. Faxen, hoe ging dat ook alweer? In mijn moderne bedrijf geen fax te vinden, dankzij een vriendelijke collega-ondernemer toch gelukt. Na 24 uur geprobeerd in te loggen bij de bank. Weer mislukt, dus weer gebeld met de klantenservice.
Toch maar nieuwe codes aangevraagd, en daar moet ik vijf werkdagen op wachten. Maar ondertussen moet ik betalingen doen. Dat kan, daarvoor moet ik naar een vestiging van de bank bij mij in de buurt. Ik had niet eerder dan zaterdag de tijd om die wandeling te maken. Gewapend met mijn lijstje te betalen crediteuren stap ik binnen. En dan begint er een proces waar ik me alleen maar over heb kunnen verbazen. Elke betaling wordt apart ingevoerd en geprint. De prints worden naar de betaalafdeling gestuurd. Mijn betalingen worden aangemerkt als spoedbetalingen waarvoor je een vorstelijk bedrag aan kosten moet betalen. Maar omdat het zaterdag is werkt telegiro niet en worden mijn betalingen pas maandag verwerkt. Had ik zelf op zaterdag kunnen internetbankieren was er -ook zonder spoed en bijbehorende kosten- gewoon op zaterdag betaald.
De climax komt een week later. De brief met mijn gebruikersnaam vermeld mijn oude gebruikersnaam en wordt gevolgd door een tweede brief waarin ik wordt uitgenodigd om -weer- naar de bank te gaan om mijn wachtwoord op te halen. Ik vereer de bank weer met een bezoek. Eenmaal thuis log ik in en krijg ik meteen de melding dat ik mijn wachtwoord moet wijzigen. U raadt het al: ik kan gewoon mijn oude wachtwoord weer gebruiken.
Leveranciers van fysieke goederen, zoals Amazon en Wehkamp, zijn in staat zijn om de volgende dag te leveren. Downloads heb ik, al dan niet na bevestiging via email, vrijwel direct tot mijn beschikking. Waarom het een bank niet lukt om inlogcodes digitaal te verstrekken is mij een raadsel. Of eigenlijk ook niet, nu ik helaas aan den lijve heb mogen ondervinden hoe het intern is geregeld. Bankenlogica is aan mij niet besteed.